WHAT YOU SEE
Τα Παραποτάμια Τοπόσημα της Βουδαπέστης, Αποκωδικοποιημένα
Μια αργή διαδρομή μπροστά από το Κοινοβούλιο, το Buda Castle, τον λόφο Gellert, τη Γέφυρα των Αλυσίδων και το νησί Margaret, με όσα αντιπροσωπεύει κάθε ορόσημο και γιατί βρίσκεται στις όχθες του ποταμού.
Check dates and availability ↗Το Ουγγρικό Κοινοβούλιο, στην όχθη της Πέστης
Είναι αδύνατο να το προσπεράσεις και έτσι είναι σχεδιασμένο. Το Κτίριο του Ουγγρικού Κοινοβουλίου, σχεδιασμένο από τον Imre Steindl και εγκαινιασμένο το 1902, απλώνεται σε ένα μακρύ νεογοτθικό σύνολο κατά μήκος της όχθης της Πέστης, με τα κωδωνοστάσια και τον τρούλο του να υψώνονται 96 μέτρα πάνω από το νερό. Ο Steindl σχεδίασε ολόκληρη την πρόσοψη προς τον ποταμό για να θαυμάζεται από εκεί ακριβώς που κάθεσαι, στον Δούναβη κοιτάζοντας απέναντι — γι' αυτό καμία θέα από το επίπεδο του δρόμου δεν συγκρίνεται με αυτή από το σκάφος. Παραμένει το μεγαλύτερο κτίριο της Ουγγαρίας. Φωτισμένο με προβολείς μετά τη δύση, παίρνει ένα ζεστό μελί χρώμα και διπλασιάζεται στο νερό από κάτω, και είναι η μία εικόνα που οι περισσότεροι επισκέπτες παίρνουν μαζί τους από τη Βουδαπέστη. Όταν εμφανίζεται στο οπτικό πεδίο, όλο το κατάστρωμα σηκώνει ταυτόχρονα μια κάμερα.
Κάστρο της Βούδας και Λόφος του Κάστρου, με θέα προς τα πίσω
Ακριβώς απέναντι από το Κοινοβούλιο, στην πλαγιαστή πλευρά της Βούδας, η μακριά ράχη του Λόφου του Κάστρου φέρει το βασιλικό ανάκτορο γνωστό ως Κάστρο της Βούδας. Εδώ υπάρχει φρούριο και ανάκτορο επί αιώνες, ξαναχτισμένο πολλές φορές μετά από πολιορκίες, πυρκαγιές και την καταστροφή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, και σήμερα το απλωμένο συγκρότημα στεγάζει μουσεία και γκαλερί πάνω από το ποτάμι. Από το νερό το βλέπετε σαν ένα φωτισμένο στέμμα κατά μήκος της ράχης παρά σαν ένα μεμονωμένο κτίριο, με το Προμαχώνα των Ψαράδων και τον πύργο της Εκκλησίας του Ματθία να αρπάζουν το φως πιο πέρα στο λόφο. Επειδή η Βούδα υψώνεται και η Πέστη απλώνεται επίπεδη, η κρουαζιέρα σας χαρίζει το σπάνιο τέχνασμα να βλέπετε τις δύο όχθες να λάμπουν η μία απέναντι στην άλλη πάνω από τον Δούναβη την ίδια στιγμή, κάτι που κανένας περίπατος σε καμία από τις δύο όχθες δεν μπορεί να προσφέρει.
Ο Λόφος Γκέλερτ, η Τσιταντέλα και το Άγαλμα της Ελευθερίας
Νότια του κάστρου, η όχθη της Βούδας φουσκώνει στον Λόφο Γκέλερτ, ένα δασωμένο δολομιτικό έξαρμα που υψώνεται απότομα πάνω από το ποτάμι. Πήρε το όνομά του από τον Άγιο Γεράρδο, έναν επίσκοπο του ενδέκατου αιώνα, και στην κορυφή του δεσπόζουν δύο πράγματα που μπορείτε να διακρίνετε από το κατάστρωμα: η Τσιταντέλα, ένα κοντόχοντρο φρούριο που έχτισαν οι Αψβούργοι τη δεκαετία του 1850 για να ελέγχουν την πόλη μετά την αποτυχημένη επανάσταση του 1848, και το λεπτό Άγαλμα της Ελευθερίας, μια μορφή που κρατά ψηλά ένα φύλλο φοίνικα και ανεγέρθηκε το 1947. Φωτισμένο τη νύχτα, το άγαλμα διαβάζεται ως μια φωτεινή κάθετη γραμμή στον ορίζοντα, το ψηλότερο φωτισμένο σημείο σε αυτό το τμήμα του ποταμού. Στους πρόποδες του λόφου μπορείτε επίσης να διακρίνετε τα διάσημα θερμά λουτρά που χαρίζουν στη Βουδαπέστη τη φήμη της πόλης των σπα.
Η Αλυσιδωτή Γέφυρα και τα περάσματα ανάμεσα
Οι γέφυρες ενώνουν τις δύο όχθες, και αυτή που όλοι περιμένουν είναι η Αλυσιδωτή Γέφυρα Szechenyi. Εγκαινιάστηκε το 1849 και ήταν η πρώτη μόνιμη γέφυρα πάνω από τον Δούναβη στη Βουδαπέστη, ενώνοντας επιτέλους τη Βούδα με την Πέστη. Σχεδιάστηκε από τον Άγγλο μηχανικό William Tierney Clark, με την κατασκευή να επιβλέπεται τοπικά από τον Σκωτσέζο μηχανικό Adam Clark. Δύο μεγάλες πέτρινες πύλες μεταφέρουν τις αλυσίδες πάνω από το ποτάμι, και πέτρινα λιοντάρια φρουρούν κάθε άκρο. Στολισμένη με φώτα και καθρεφτισμένη στο ποτάμι τη νύχτα, είναι το πιο πολυφωτογραφημένο πέρασμα της πόλης, και στις περισσότερες κρουαζιέρες περνάτε ακριβώς από κάτω της. Ανάντη και κατάντη περνάτε επίσης την πράσινη Γέφυρα της Ελευθερίας, τη λευκή Γέφυρα Ελισάβετ και τη λοξή Γέφυρα Μαργαρίτα, καθεμιά με τη δική της ιστορία.
Νησί Μαργαρίτα, η πράσινη καρδιά στη μέση του ποταμού
Δεν είναι κάθε ορόσημο πέτρα και προβολείς. Περίπου εκεί που διασχίζει η Γέφυρα Μαργαρίτα, ο Δούναβης χωρίζεται γύρω από το Νησί Μαργαρίτα, ένα μακρύ πάρκο στη μέση του ποταμού, σχεδόν εξ ολοκλήρου χωρίς αυτοκίνητα. Πήρε το όνομά του από μια μεσαιωνική πριγκίπισσα, τη Μαργαρίτα, που έζησε σε ένα δομινικανό μοναστήρι εδώ, τα ερείπια του οποίου στέκουν ακόμη ανάμεσα στα δέντρα. Σήμερα είναι η αγαπημένη πράσινη απόδραση της πόλης, με γκαζόν, στίβο, έναν παλιό πύργο νερού και ένα μουσικό σιντριβάνι κοντά στο νότιο άκρο του. Οι κρουαζιέρες που στρίβουν κοντά στο νησί σας προσφέρουν μια πιο ήσυχη, πιο καταπράσινη αντίστιξη στις μεγαλοπρεπείς όχθες, μια υπενθύμιση ότι ο Δούναβης στη Βουδαπέστη δεν είναι μόνο μνημεία. Αν πλέετε με το φως της ημέρας, αυτό είναι το τμήμα που δείχνει το ποτάμι στην πιο χαλαρή του εκδοχή.